Rośliny liściaste

Róża AICHA / Rosa spinosissima AICHA Grupa róż parkowych

Kategoria: Róże
Piękna odmiana o złocistych, silnie pachnących kwiatach z brązowo-czerwonymi pręcikami. Średnica kwiatów 5-8 cm. Rozpoczyna obfite kwitnienie w czerwcu i słabo powtarza w lecie. Charakteryzuje się silnym wzrostem, zwartym, kulistym pokrojem. Dorasta do 1,5-2m wysokości . W pełni mrozoodporna- do -32 st.C. Świetnie sprawdza się w luźniejszych, nieformownych żywopłotach. Preferuje piaszczysto-gliniaste, żyzne gleby oraz stanowisko słoneczne. Odporna na zanieczyszczenia i warunki miejskie. Polecana na  szpalery, jako soliter oraz do kompozycji florystycznych, do sadzenia przy drogach szybkiego ruchu.
Bujna, piękna odmiana róży angielskiej. Krzew w naszych warunkach dorasta przeważnie do 1-2 metrów wysokości i kwitnie z przerwami od czerwca do jesieni. Kwiaty o intensywnym owocowym zapachu, różowo-brzoskwiniowe, bardzo pełne, duże o średnicy od 8 do13 cm. Barwa kwiatów może się nieco zmieniać w zależności od warunków jakie zapewniono roślinie. Liście duże, ciemnozielone, skórzaste, pod koniec jesieni często chorujące na czarną plamistość, która ogałaca w szybkim tempie pędy krzewu. Należy zastosować profikaktykę chemiczną przeciw tej chorobie i szybko reagować w przypadku pojawienia się pierwszych objawów. Wczesną wiosną zalecamy również oprysk Miedzianem. Pędy przewieszają się pod ciężarem obficie pojawiających się kwiatów. Po okresach dłuższych opadów deszczu kwiaty mogą zagniwać. Będzie konieczna profilaktyka i ochrona przed szarą pleśnią. Odmiana preferuje słoneczne, widne, przewiewne stanowiska i żyzne, pulchne gleby. Nie lubi gleb podmokłych ani nadmiernie suchych. Nie wymaga podpór i dobrze reaguje na cięcie. Z naszych obserwacji wynika, że względu na obfite kwitnienie na wszystkich rodzajach pędów, i tych starszych i tegorocznych, krzew może nie być w ogóle cięty poza typową pielęgnacją. Krzew jest oporny na przemarzanie pod warunkiem, że korzenie i dolna część pędów będą wysoko okopczykowane, a pozostała część rośliny osłonięta dobrze stroiszem i matą słomianą, trzcinową itp. Powyżej kopca niezabezpieczone pędy zawsze obmarzną. Odmiana nadaje się do sadzenia pojedynczo oraz w grupach. Można ją wykorzystać do tworzenia rabat, szczególnie w ogrodach angielskich, naturalistycznych, historycznych. Odmiana znalazła również szerokie zastosowanie w parkach i szeroko pojętej zieleni miejskiej.

Ciekawostka

Odmiana wyhodowana przez Davida Austina w 1985 roku, przez skrzyżowanie Aloha (hodowca -Boerner, 1949) x Yellow Cushion (hodowca-David L. Armstrong, 1966). Znana również pod nazwami: 'Auscot' , 'Candy Rain' i 'Country Darby'. Nazwana na cześć Abrahama Darby (1750-1791), budowniczego pierwszwgo mostu żelaznego w Anglii z roku 1779 i prekursora rewolucji przemysłowej w tym kraju.

OGÓLNE  ZASADY  UPRAWY  RÓŻ

*Dobrze przygotowane podłoże to podstawa do sukcesu. Dla róż podłoże musi być żyzne, próchniczne, przepuszczalne, zasobne w składniki pokarmowe, lekko wilgotne, z dodatkiem starego obornika lub kompostu- ewentualnie obornika granulowanego; pH 6-6,5. W żadnym wypadku nie stosujemy świeżego obornika, ponieważ zniszczy korzenie roślin! Słabe, piaszczyste gleby polepszamy dodatkiem nawozów naturalnych, a ciężkie, mokre, gliniaste gleby rozluźniamy piaskiem i kompostem.
Stanowisko słoneczne ( minimum 5-6 godzin słońca dziennie ), przewiewne, ale nie w silnym przeciągu. Niekorzystne jest stanowisko bezpośrednio przy nagrzewającej się silnie, południowej ścianie budynku lub w zastoiskach mrozowych i zagłębieniach terenu.
Na zimę wszystkie róże potrzebują okopczykowania suchą ziemią (kopczyk wielkości ok.20-25cm) i osłonięcia jedliną (przed słońcem i wiatrem). Nie wolno okrywać róż folią - bardzo łatwo zaczynają wtedy chorować. Właściwym momentem jest występowanie przez kilka dni lekkich mrozów i przepowiadane nadejście zimy. Zbyt wczesne okrycie róż może prowadzić do wytwarzania młodych pąków, które z nadejściem silnych mrozów zmarzną. W miastach, gdzie jest cieplej, kopczykowanie może nie być to konieczne w przypadku głębiej sadzonych róż okrywowych.

Sadzenie i podlewanie róż :

Róże z gołym korzeniem moczymy przez 1-2 dni w zimnej wodzie zanurzając je prawie w całości w wiaderku. Kupione w doniczce podlewamy. Dół powinien być ok. dwa razy większy niż bryła korzeniowa. Grube korzenie skracamy sekatorem do ok.20 cm długości; po usadowieniu w dołku nie mogą być zagięte do góry i muszą się w nim swobodnie mieścić. Miejsce okulizacji powinno znaleźć się około 3-5 cm poniżej poziomu gleby. Podłoże i stanowisko jak wyżej*.
Po posadzeniu i uciśnięciu gleby wokół rośliny, krzew obficie podlewamy i formując wcześniej "miskę" wokół krzewu, aby woda nie spływała na boki. Na 1 krew przeznaczamy ok. 10 l wody. Następnie cały krzew wysoko okopczykowujemy - zapobiega to wysychaniu pędów podczas korzenienia się rośliny. Wiosną zabieg ten wykonujemy na okres ok. 2-3 tygodni, a potem kopczyki rozgarniamy. Ziemię tylko ściółkujemy, by zapobiec jej przesychaniu. Kopczyki usypane przy sadzeniu róż jesienią, rozgarniany dopiero wiosną następnego roku. Teraz podłoże **ściółkujemy. Dbajmy o to, by podłoże nie było przeschnięte szczególnie przez pierwsze 3 miesiące po posadzeniu. Zaniedbanie podlewania może prowadzić do podsychania krzewu i jednocześnie do inwazji chorób i szkodników na osłabionej roślinie. Róże w pełni wegetacji podlewamy w ten sposób, by nie moczyć im liści i kwiatów. Będą mniej narażone na choroby. Strumień wody w miarę możliwości kierujemy przy ziemi. Podlewamy rzadziej, ale za to obficie. Podłoże powinno być stale lekko wilgotne.

Nawożenie róż

Nawożenie róż rozpoczynamy w drugim roku po posadzeniu. Róże to żarłoczne rośliny, zasilamy je więc co 3-4 tygodnie. Rozpoczynamy już od połowy kwietnia, jeśli tylko aura nam na to pozwala. Krzewy róż po zimie nawozimy nawozem mineralnym i **ściółkujemy. Jeśli będziemy używać do ściółkowania kompostu lub rozłożonego, spróchniałego obornika bydlęcego / końskiego, ściętej trawy lub liści to sypiemy wokół krzewów nawozy mineralne do róż (dawka wg zaleceń producenta), mieszamy je z glebą i ściółkujemy.
W przypadku stosowania do ściółkowania niekompostowanej kory sosnowej, dostępnej w sklepach ogrodniczych w workach, trzeba raz w roku, w kwietniu, zastosować nawożenie nawozem azotowym np. Azofoską, a dopiero do następnych nawożeń - w fazie tworzenia pąków kwiatowych ( przełom maja i czerwca) i w połowie lipca - zastosować nawozy mineralne do róż. Niekompostowana kora zabiera z podłoża dużo azotu, który należy uzupełnić wiosną.
Zasilanie nawozami mineralnymi od sierpnia jest niewskazane, gdyż sprzyja wzrostowi pędów, które mogą nie zdążyć zdrewnieć i będą później uszkodzone przez mrozy.

Cięcie róż :

Cięcie główne przeprowadza się w kwietniu, po ostatnich mrozach, ale jeszcze przed wytworzeniem nowych pędów. Wiosną po rozgarnięciu kopczyków z krzewu wycinamy słabe i cienkie pędy. Pozostawiamy tylko te dorodne, grube, nieprzemarznięte. W trakcie wegetacji usuwamy wszystkie pędy, które uległy wyłamaniu oraz przekwitające kwiatostany. Pędy ścina się ukośnie , pół cm nad oczkiem skierowanym na zewnątrz krzewu tak, aby woda spływała od oczka. Do cięcia bardzo przydaje się sekator o długich rączkach i rękawice.
Róże wielkokwiatowe - skracamy je do długości ok. 15-20 cm lub, w przypadku silnego przemarznięcia, do żywego, zielonego pąka (oczka). Pędy chore, uschnięte wycinamy u nasady. Cięcie wpływa na wielkość i ilość kwiatów oraz porę kwitnienia. Róże o silnie skróconych pędach zakwitną później, ale ich kwiaty będą większe i osadzone na mocnych, długich pędach. Kwiaty krzewów róż słabiej skróconych zakwitną wcześniej, krzewy będą miały więcej kwiatów, ale będą one drobniejsze, a łodygi będą słabsze i krótsze. Przekwitłe kwiaty odcinamy nad pierwszym od góry liściem.
Róże rabatowe ( wielokwiatowe ) - po zimie wycinamy tylko pędy suche i chore, a zdrowe przycinamy nad 4-6 oczkiem. Słabszych pędów nie ruszamy, niech rosną. Późną jesienią przycina się tylko pędy chore. Przekwitłe kwiaty odcinamy nad pierwszym od góry liściem. Silne cięcie tej grupy róż nie jest konieczne. Co jakiś czas można wyciąć przy ziemi zbyt Stare pędy i ukształtować nieco krzew.
Róże okrywowe - nie wymagają regularnego cięcia - usuwa się jedynie stare i zdziczałe pędy oraz przekwitłe kwiatostany.
Róże pnące - po zimie wycinamy tylko pędy suche i chore, a zdrowe przycinamy nad najwyższym zdrowym oczkiem. Słabszych pędów nie wycinamy, niech rosną. Późną jesienią przycina się tylko pędy chore i lekko podcina najdłuższe gałązki usuwając przekwitnięte kwiatostany. Przekwitłe kwiaty odcinamy nad pierwszym od góry liściem.
Silne cięcie tej grupy róż nie jest konieczne. Co jakiś czas można wyciąć przy ziemi zbyt stare pędy.
Róże parkowe - nie wymagają regularnego cięcia - usuwa się jedynie stare i zdziczałe pędy. Po zimie wycinamy tylko pędy suche i chore, a zdrowe możemy (ale nie musimy) przyciąć nad najwyższym zdrowym oczkiem. Słabszych pędów nie wycinamy, niech rosną. Późną jesienią przycina się tylko pędy chore oraz, jak kto chce, usuwa przekwitnięte kwiatostany. Przekwitłe kwiaty odcinamy nad pierwszym od góry liściem.
Silne cięcie tej grupy róż nie jest konieczne. Co jakiś czas można wyciąć przy ziemi zbyt stare pędy.
Róże miniaturowe - po kwitnieniu krzew przyciąć, skracając pędy o 1/3 długości. Zasilić, zakwitnie ponownie. Po zimie przyciąć krótko nad 2-3 oczkiem.
Róże pienne - wymagają regularnego cięcia- usuwania przekwitających kwiatostanów. Na zimę wymagają dokładnego okrycia miejsca szczepienia. Cięcie po zimie nad 3-4 oczkiem. Dla róż kaskadowych - skracamy pędy o 1/3 długości.
Róże dzikie - nie wymagają regularnego cięcia.
Zapytaj o produkt